ჟურნალისტი ვახო სანაია სასამართლო-სამართლებრივი სისტემის კონკრეტულ სქემაზე საუბრობს:
“რა პრაქტიკა დანერგა ივანიშვილმა:
დაიჭერს ვინმეს;
დააბრალებს რამე საშინელებას;
საზოგადოებას დააეჭვებს, ვა, იქნებ მართლა დასაჭერი იყო;
რაც შეიძლება საშინელება უნდა დააბრალოს, რომ მერე ადვოკატს გაუთქმელობაზე მოაწერინონ ხელი, რათა დაჭერილმა სიმართლე ვერ თქვას. საზოგადოება ვერ გაიგებს, რით ედავებიან კონკრეტულად, რა წერია საქმეში;
ამასობაში სუსი და პროკურატურა რასაც უნდა, იმას ლაპარაკობენ, პროპაგანდისტული არხები და ტროლ-ბოტები მთელი დატვირთვით მუშაობენ;
მიზანია, საზოგადოებამ თავი შორს დაიჭიროს პატიმრის მხარდაჭერისგან, არავის უნდა მძიმე ბრალთან ასოცირება იმ დროს, როცა არანაირი ინფორმაცია არა აქვს. მიზანია, ადამიანები გახდნენ ინერტულები და მოერიდონ სოლიდარობას. ამასობაში რეჟიმი ანადგურებს პატიმარს – რეპუტაციულად, სოციალურად და ფსიქოლოგიურად. როგორი გასაძლებია ასეთი უსამართლობა, როცა პასუხის უფლებაც აკრძალული გაქვს.
მოდის სასამართლოს დრო და სხდომებზე გადაღება არ შეიძლება. გადაღება კი არა, მთლიანად დახურავენ, დასწრებაც აკრძალულია.
თვითონ პატიმარი სრულად იზოლირებულია. ოჯახის წევრებს არ აჩვენებენ, წერილის გაგზავნა აკრძალული აქვს, ზარის უფლება ჩამორთმეული აქვს.
ეს იგივეა, ივანიშვილს ადამიანი თავის სარდაფში ჰყავდეს გამომწყვდეული. მართლმსაჯულება იქცა ივანიშვილის სარდაფად. ესაა ადამიანების გატაცება საზოგადოებრივი სივრციდან.
ეს ძალიან საშიში პრაქტიკაა, რომელიც შეიძლება, ნებისმიერს დაატყდეს თავს“, – წერს ვახო სანაია სოციალურ ქსელში.

