“რესპუბლიკური პარტიის” წევრი დავით ბერძენიშვილი საარჩევნო სისტემასთან დაკავშირებით ხელისუფლებასა და ოპოზიციას შორის პოზიციების შეჯერების პროცესის გაჭიანურებას ეხმიანება და არითმეტიკული დათვლების საფუძველზე კონკრეტულ განმარტებებს აკეთებს:
“ორიოდე სიტყვა 40%-ზე.
პროპორციულის ჩაგდების მერე “გერმანულიც” არაო, ხელისუფლებამ.
პროპორციულობასთან მიახლოებული ვერსიების განხილვასაც არ აპირებდნენ, დასავლეთის მკვეთრი ზეწოლა რომ არა. ეს ვიცით.
ოპოზიციამ კომპრომისული 130/20 იმიტომ შევთავაზეთ, რომ 40%-ზე მეტის აღების შემთხვევაში თუ ყველა მაჟორიტარულ ოლქს მოიგებს ხელისუფლება, მაშინ ექნება 56 მანდატი სიით და 20 მაჟორიტარულად, ჯამში 76, ანუ საპარლამენტო უმრავლესობა.
125/25 ახლოა ძალიან იგივე მაჩვენებელთან. ესეც დავთვალეთ.
110/40-ის შემთხვევაში კი 40% იძლევა 44 პროპორციულ მანდატს( მაინც) და 40 მაჟორიტარული მანდატის შესაძლებლობას…ანუ, 84 მანდატს ( მით უმეტეს, რომ ოლქების არათანაზომადად დაჭრასაც კი განიხილავენ, ვიცით ეს. თბილისში, დიდ ქალაქებში ეოცნებებათ ორჯერ და მეტად ნაკლები ოლქის დატოვება, ვიდრე ეკუთვნის ამომრჩეველთა რაოდენობის შესაბამისად
(სულ 5-ს გეგმავენ, კუთვნილი 12-ის ნაცვლად, რაჭა/ლეჩხუმ/სვანეთის ოლქის სხვასთან მიერთების ნაცვლად პირიქით – გაყოფას… ამას ეძახიან “გეოგრაფიულ” ფაქტორს. საკონსტიტუციო სასამართლოთი გარანტირებულ, ვენეციის კომისიის და ევროსაბჭოს კატეგორიული რეკომენდაციის გაუთვალისწინებლობასაც კი განიხილავენ).
ნებისმიერი შემოვლითი გზა, “შემოზღუდვა” (რაც მეტი მაჟორიტარი იქნება, იმდენი მოაკლდება სიას – ახსენეს უკვე ეთერში ” გერმანულის” ამ ფრაგმენტის გამოყენების შესაძლებლობა, ანუ 40-დან მაქსიმუმ 26 მანდატით ჩაკეტვა), კი ქმნის ჩვეულებრივ 40%-ზე 4-5%-ით მეტის აღების საჭიროებას, თითქოს…
მათემატიკურად ასეა, მაგრამ გვახსოვს 2014-ის ღარიბაშვილის 42 ნომრები (ფსევდოდამოუკიდებლები) და 2016-შიც იყო მსგავსი მაგალითი ხაშურში (” მრეწველმა” ნოზაძემ რომ მოუგო ოცნების გელაშვილს). მათ დაიმატებენ და “ჩამკეტი” ვერ ჩაკეტავს.
ასე რომ, 40%-იანი ნიშნული სინამდვილეში 130, მინიმუმ 125 პროპორციულს მოითხოვს… მაშინ ფსევდოდამოუკიდებლების იმედად ვერ იქნება ხელისუფლება,” – განმარტავს ფეისბუქის პირად გვერდზე დავით ბერძენივილი.
