დავიწყებ იმით, რომ უკრაინაში მიმდინარე სოციალურ-პოლიტიკურ პროცესებს გარკვეულწილად ყოველთვის ჰქონდა გავლენა საქართველოს სახელმწიფოზე. გამონაკლისი არც უკრაინის მართლმადიდებლური ეკლესიისთვის ავტოკეფალიის მინიჭებაა. პოლიტიკურმა ლიდერებმა უკვე გამოთქვეს მოსაზრებები ამ საკითხზე, რასაც აზრთა სხვადასხვაობა მოჰყვა.
საქართველოს პრემიერ-მინისტრმა და პრეზიდენტმა ერთხმად გადაწყვიტეს, რომ, საპატრიარქოსთან შეთანხმების გარეშე, თავი შეეკავებინათ რაიმე სახის განცხადებების გაკეთებისგან.
აქვე გასათვალისწინებელია შემდეგი გარემოებები:
- მნიშვნელოვანია გავითვალისწინოთ საქართველოს კონსტიტუცია, სადაც ერთი თავი სწორედ მართლმადიდებლური ეკლესიის ღვაწლს და მის დამოუკიდებლობას ეხება. გარდა ამისა, კონსტიტუციურად გარანტირებულია რელიგიური თავისუფლება. სწორედ ამიტომ, პოლიტიკურად მნიშვნელოვანი ბერკეტი არ აქვს საქართველოს საპატრიარქოს, რომ მისმა გადაწყვეტილებამ რაიმე სახით გავლენა მოახდინოს ამ ორი ქვეყნის ურთიერთობაზე;
- მაგრამ, თუ საქმე შეეხება უშუალოდ საპატრიარქოს და მის მრევლს, უნდა ითქვას, რომ ამ მხრივ ძალიან დიდი გამოწვევა ექნება მართლმადიდებელ ეკლესიას. მიუხედავად იმისა, რომ პოლიტიკური ძალა არ გააჩნია საპატრიაქოს, უნდა გავითვალისწინოთ მისი მრევლი, რომელიც ამასთან ერთად ამომრჩეველთა უდიდესი ნაწილია და რომელიც მძაფრად რეაგირებს ამგვარ საკითხებზე.
ამიტომაც, აღნიშნულ საკითხთან მიმართებაში აუცილებელია, რომ დროულად მოხდეს კონკრეტული პოზიციის დაფიქსირება, მით უფრო ხელისუფლების მხრიდან.
ნიკა ჩაბაიძე
