“ვფიქრობ, რომ შეიძლება კი არ დაინდო, არამედ გამარჯობის ღირსადაც არ ჩათვალა მეგობარი, რომელიც იმ დროს იქ მუშაობდა” – გიორგი მშვენიერაძე

ადვოკატი გიორგი მშვერაძე სოციალურ ქსელში სტატუსს აქვეყნებს, სადაც 1937 წლის რეპრესიებს იხსენიებს:

,,1937 წელს ჩემი დიდი ბაბუა დახვრიტეს. საფლავი სადღაც საღორიის ტყეშია, ზუსტი ადგილი არ ვიცით.

ოჯახში ყვებოდნენ ხოლმე მეზობლის მიერ გადმოცემულ ისტორიას, რომელიც მილიციაში მუშაობდა და ოჯახთან მეგობრობდა, ვალიკო დაკავებული რომ შემოიყვანეს დამინახა და არ მომესალმაო. ალბათ მე დამინდო, მისი ნაცნობობის გამო შარში რომ არ გავხვეულიყავიო. ვალიკო მალევე დახვრიტეს.

ბოლო პერიოდია უფრო ხშირად ვფიქრობ, რომ შეიძლება კი არ დაინდო, არამედ გამარჯობის ღირსადაც არ ჩათვალა მეგობარი, რომელიც იმ დროს იქ მუშაობდა, სადაც უდანაშაულო ხალხი “კანონის აღსასრულებლად” დასახვრეტად მიჰყავდათ”, – წერს გიორგი მშვენიერაძე.

ავტორი
ნინი ხიჯაკაძე