ბიზნესის ადმინისტრირების დოქტორი ზურაბ მაღრაძე კონკრეტულ ფაქტებს იხსენებს ისტორიიდან და ახალ გეოპოლიტიკურ შესაძლებლობებზე ამახვილებს ყურადღებას:
“ბევრი რამ ხდება ჩვენ თავს.
ევროპაში წასულ სულხან-საბას ვერსალის სასახლეში არ უშვებდნენ. ახლა ჩვენ “სასახლეში” არ უშვებენ ევროპელებს.
არაუშავს.
არაუშავს იმიტომ, რომ რაც საბას უნდოდა, რაც ნიკო ნიკოლაძეს, დავით სარაჯიშვილს, ძმებ ზუბალაშვილებს, აკაკი ხოშტარიას, აკაკი შანიძეს და ზვიად გამსახურდიას უნდოდათ, სწორედ იმას აკეთებს ახლა გეოპოლიტიკა.
არაუშავს.
იმიტომ, რომ საბას უნდოდა სპარსული აბრეშუმი სომეხ ვაჭრებს საქართველოს გავლით ეტარებინათ. ახლა ერევანი ამას არა თუ უშვებს, არამედ თავად ზის მოსალაპარაკებლად ინდოეთთან და ირანთან.
არაუშავს.
რადგან, ერდოღანმა ყარსი-ახალქალაქის რკინის აბრეშუმის გზას ძალისხმევა შემატა. ეს ისაა, რასაც აკაკი შანიძე გურჯი-ბოღაზს უწოდებდა.
არაუშავს.
რადგან ძმებ სიმენსებს რაც უნდოდათ, სწორედ ისაა შავი ზღვის მწვანე კაბელი.
არაუშავს.
და ბევრი არაუშავს.
რადგან ისე არა წვიმს, როგორც ქუხს. ბევრად წინაა საქართველო, ვიდრე ბოლო 500 წლის მანძილზე ყოფილა.
ხუთი საუკუნის წინ ჩაკეტილი კონსტანტინოპოლი იხსნება ბაქო-თბილისი-ყარსის რკინიგზით და ხუთი საუკუნე ტბად ქცეულ შავ ზღვაში მწვანე კაბელით ჩაიბამს ევროპა საქართველოს“, – წერს ფეისბუქის პირად გვერდზე ზურაბ მაღრაძე.
