რამდენიმე რამ, რაც აუცილებელია ვიცოდეთ პროპორციულ საარჩევნო სისტემაზე მსჯელობისას – გიორგი მშვენიერაძე

ქვეყანაში დაახლოებით 2 000 000 აქტიური ამომრჩეველია;

საქართველოს პარლამენტი ერთპალატიანია, ხოლო ყველა დეპუტატს თანაბარი წონა და იდენტური უფლებამოსილება აქვს, მიუხედავად იმისა, ის მაჟორიტარია თუ არა;

მაჟორიტარიც და პროპორციული წესით არჩეული დეპუტატიც, სრულიად საქართველოს წარმომადგენელია და არა რომელიმე რეგიონის ან მუნიციპალიტეტის;

მოქმედი საარჩევნო სისტემით თუ პირველ ადგილზე გასული პარტია ქვეყნის მასშტაბით ამომრჩეველთა 45%-ის ხმას (900 000) მიიღებს, ის დაახლოებით პარლამენტში იღებს 35 მანდატს პროპორციული წესით (77-ის 45%) და 73 მანდატს მაჟორიტარული წესით (იგებს ყველა ოლქს); ანუ ჯამურად მანდატების საერთო რაოდენობის დაახლოებით 72%-ს (108 მანდატს);

ხოლო დანარჩენი პარტიებს, რომელთაც ჯამურად შესაძლოა პირველ ადგილზე გასული პარტიის მხარდამჭერებზე ბევრად მეტი ამომრჩეველი უჭერდეთ მხარს, (1 100 000 ამომრჩეველი), ჯამურად ერგებათ მანდატების 28%, ანუ 42 ადგილი პარლამენტში;

რა იცვლებოდა ახალი საარჩევნო სისტემით? ის რომ ყველა პარტიას ექნებოდა ზუსტად იმის პროპორციული მანდატი პარლამენტში, რამდენი ამომრჩეველიც დაუჭერდა მას მხარს. კერძოდ, 45% მხარდაჭერის მქონე პარტიას ექნებოდა დაახლოებით 68 მანდატი, ხოლო დანარჩენ პარტიებს ჯამურად 82 მანდატი.

სხვა სიტყვებით რომ ვთქვათ, მოქმედი საარჩევნო სისტემა იპარავს ამომრჩევლის ხმებს და მას მანდატების სახით ჩუქნის მმართველ პარტიას, ხოლო მმართველი პარტია ამ დაკანონებული ქურდობის გაუქმებაზე ამბობს უარს, რადგან თვლის, რომ ქურდობის აკრძალვით დაკარგავს ხელისუფლებას“, – აღნიშნავს გიორგი მშვენიერაძე.